استخاره با قرآن
روش استخاره و اینکه برای چه کارهایی و خصوصیات کار خیر را
بفرمایید؟
استخاره در لغت به معنای طلب خیرنمودن از خداوند است؛ یعنی، آن که
آدمی در هر کاری از خداوند طلب خیر کند (دعا). معنای دیگر
استخاره، نوعی قرروعه زدن برای رفع تحیر است که
البته همراه با دعا و خواست از خداوند است. این کار ممکن است به وسیله تسبیح و یاقرآن
انجام گیرد. استخاره
در موردی است که انسان دچار تردید شده باشد. قبل از
استخاره باید همه مقدمات و شرائط لازم را بر هر
کاری فراهم ساخت از قبیل مطالعه و فکر، مشورت با اهل فن و افراد مجرب، اگر اقدامات
فکری و فیزیکی دیگری از قبیل بررسی و تحقیق لازم باشد باید بهانجام رسانید بعد از همه
اینها چنانچه باز دچار تردید است نوبت به استخاره میرسد. ولی اگر موضوعی را عقل مورد تأکید قرار داده و قرائن
و شواهد همه به خوبی و صحت آن کار گواهی میدهند در چنین مواردی نباید به
استخاره دست
زد. ولی اگر شخصی پس از طی همه مقدمات واصول لازم باز هم در نهایت و به دور از وسوسههای
بیمورد، مردّد ماند آنگاه میتواند اقدام به استخاره کنید. روش استخاره در «مفاتیح الجنان» ذکر شده است. در
استخاره با قرآن باید به تفسیر و معانی آیات تسلّط
داشته باشید و به خوب و بدی که بالای صفحات قرآن نوشته شده اعتمادی نیست. در
استخاره با تسبیح
ـ که برای همه مقدور است ـ مشهور آن است که: بعد از نیّتحداقل سه بار صلوات و یک بار
حمد و سه مرتبه سوره اخلاص و چند مرتبه استخیر الله برحمته ؛ از رحمت خدا طلب خیر میکنم
را بگویید و بعد یک قبضه از دانههای تسبیح را به دستگرفته و دوتا دوتا بشمارید. اگر
یک عدد باقی ماند، خوب و اگر دو تا ماند، بد است.